Stadion: MOSiR
 pojemność - 7.000 miejsc (wszystkie siedzące) / oświetlenie - 1300 lx / boisko - 105 m x 70

Mistrzostwo Polski - 1958, 1997/1998 Wicemistrzostwo Polski - 1954 Puchar Polski - 1956/57 Finał Pucharu Polski - 1993/94 Mistrzostwo Polski juniorów U-19 - 1962, 1983, 1999 Wicemistrzostwo Polski juniorów U-19 - 1953, 1955, 2002 Mistrzostwo Polski juniorów U-17 - 1987 (spartakiada młodzieży), 1994, 1999

Łódzki Klub Sportowy powstał w 1908 roku i jest najstarszym istniejącym łódzkim klubem, a także jednym z założycieli Ligi Polskiej (1927). Formalnie stowarzyszenie zostało zarejestrowane rok później, czyli w 1909 roku. Wcześniej działania organizacyjne na rzecz powstania klubu prowadzili Henryk Lubawski, Arnold Heiman i Jerzy Hirszberg. W 1912 roku ŁKS zdobył pierwsze mistrzostwo Łodzi (Lodzer Fussball Verband), a rok później własnymi siłami zbudował boisko przy ulicy Srebrzyńskiej. W czasach pierwszej wojny światowej piłkarze zamienili stroje sportowe na mundury i walczyli o niepodległość Rzeczypospolitej. W okresie międzywojennym ŁKS stał się najważniejszym stowarzyszeniem sportowym w mieście. Chlubą międzywojennego ŁKS byli olimpijczycy Wawrzyniec Cyl (Paryż 1924) i Antoni Gałecki (Berlin1936), który uczestniczył także w mistrzostwach świata 1938 roku. Za to najwybitniejszym sportowcem klubu i ulubieńcem publiczności był reprezentant Polski Władysław Król, który na igrzyskach wystąpił jako hokeista, ale uprawiał także narciarstwo, tenis i pływanie. Sukcesy przyszły w latach 50., gdy szkoleniowcem drużyny został Władysław Król: wicemistrzostwo (1954), Puchar Polski i trzecie miejsce (1957) oraz pierwszy tytuł najlepszej drużyny w kraju (1958). Ikoną klubu był Stanisław Baran, który w wieku 37 lat zdobył w meczu z Górnikiem Zabrze cztery gole. Występujący w dziesięciu ŁKS wygrał 5:1 na stadionie rywala i otrzymał przydomek "Rycerze Wiosny". W latach 60 idolem łódzkiej młodzieży był Jerzy Sadek, a w następnej dekadzie występował Jan Tomaszewski, najsławniejszy bramkarz w historii polskiej piłki, bohater meczu ma Wembley (1973), finałów mistrzostw świata w NRF (1974) i srebrny medalista igrzysk w Montrealu (1976). Obecnie jest posłem do Sejmu RP z ramienia PiS. Największą wpadką dekady była stracona szansa na mistrzostwo Polski w 1977 roku, po której przyszły trudne lata 80. Najlepszy występ ŁKS zaliczył sezonie 1987/88, przegrywając brązowy medal z Legią gorszą różnicą goli. W 1994 roku ŁKS dotarł do finału Pucharu Polski (0:2 z Legią), ale wystąpił w Pucharze Zdobywców Pucharów (FC Porto 0:2 i 0:1). W 1998 roku ŁKS już jako Sportowa Spółka Akcyjna zdobył drugie w historii mistrzostwo Polski W Europie mistrzowski Łódzki Klub Sportowy zaprezentował się godnie, przegrywając awans do Ligi Mistrzów z jej późniejszym triumfatorem Manchesterem United (0:2 i 0:0) i odpadając z Pucharu UEFA po meczach a AS Monaco (1:3 i 0:0). W sezonie 1999/2000 Rycerze Wiosny zajęli 15. miejsce i zostali zdegradowani. Na drugim froncie walczyli przez sześć kolejnych sezonów, by awansować wreszcie z drugiego miejsca.   W 2008 roku ŁKS zajął siódme miejsce w tabeli, ale PZPN nie przyznał mu licencji na następny sezon i przesunął na ostatnie miejsce, dzięki czemu w ekstraklasie utrzymała się Cracovia.  Ponowny awans klub z Al. Unii Lubelskiej wywalczył w sezonie 2010/11